“Masa da masaymış ha- Edip Cansever: “bu şiir ben miyim, -hayır değilim!”

Masa hüznü de alır, sevinci de alır. Masaya koyduklarımız,hayatımızdan bir parçadır. Bizim gerçeklerimiz, bizim düşlerimiz… En çokta yüklendiklerimiz olur masada… Biz yükleri sırtlar yine devam ederiz. Masadakiler birde kendimiz biliriz. Zaten benzerdir hüzünlerimiz, kederlerimiz, söyleyebildiklerimiz ve sustuklarımız…


Edip Cansever, “Masa da masaymış ha” şiiri ile anılmaktan çok sıkıldığını belirtmiş o dönemlerde, ama beğenilmemesi mümkün mü? Kendisini yansıtmadığını söylemiş, sadece ondan çıkabilirdi böylesine anlamlı bir şiir… Edip Cansever, benim ikinci Yeni Akımını yakından araştırmama ve sevmeme sebep olmuştur. Imgelerine ve betimlemelerine hayran olduğum şair. iyi ki var olmuş EDİP CANSEVER!

Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Ekmeğin havanın yumuşaklığını koydu
Adam masaya
Aklında olup bitenleri koydu
Ne yapmak istiyordu hayatta
İşte onu koydu
Kimi seviyordu kimi sevmiyordu
Adam masaya onları da koydu
Üç kere üç dokuz ederdi
Adam koydu masaya dokuzu
Pencere yanındaydı gökyüzü yanında
Uzandı masaya sonsuzu koydu
Bir bira içmek istiyordu kaç gündür
Masaya biranın dökülüşünü koydu
Uykusunu koydu uyanıklığını koydu
Tokluğunu açlığını koydu

Masa da masaymış ha
Bana mısın demedi bu kadar yüke
Bir iki sallandı durdu
Adam ha babam koyuyordu.
Edip Cansever
Dirlik Düzenlik, (Toplu Şiirler I), Adam Yayınları, 1990